En son konular
» DNS Ayarları Nasıl Değiştirilir
KÜÇÜK İTFAİYECİ EmptyÇarş. 27 Şub. 2013, 14:37 tarafından Admin

» Pc deki keyloggerı bulup imha etme
KÜÇÜK İTFAİYECİ EmptyÇarş. 27 Şub. 2013, 14:22 tarafından Admin

» CMD çalıştır komutları
KÜÇÜK İTFAİYECİ EmptyÇarş. 27 Şub. 2013, 14:19 tarafından Admin

» Adsl Modem Teknik Servis Numaraları
KÜÇÜK İTFAİYECİ EmptyÇarş. 27 Şub. 2013, 14:15 tarafından Admin

» Program Ekle/Kaldır dan Silinemeyen Programların Silinmesi
KÜÇÜK İTFAİYECİ EmptyÇarş. 27 Şub. 2013, 14:12 tarafından Admin

» Format Atmanın Faydaları Ve Zararları
KÜÇÜK İTFAİYECİ EmptyÇarş. 27 Şub. 2013, 14:09 tarafından Admin

» deneme
KÜÇÜK İTFAİYECİ EmptySalı 26 Şub. 2013, 15:17 tarafından Misafir

» şikayet ve öneri
KÜÇÜK İTFAİYECİ EmptyC.tesi 08 Mayıs 2010, 06:59 tarafından Misafir

» OTOBÜS ŞOFÖRÜ SERKAN
KÜÇÜK İTFAİYECİ EmptyPaz 12 Nis. 2009, 15:32 tarafından Admin

Kimler hatta?
Toplam 1 kullanıcı online :: 0 Kayıtlı, 0 Gizli ve 1 Misafir

Yok

Sitede bugüne kadar en çok 33 kişi Salı 01 Ağus. 2017, 13:32 tarihinde online oldu.

KÜÇÜK İTFAİYECİ

Aşağa gitmek

KÜÇÜK İTFAİYECİ Empty KÜÇÜK İTFAİYECİ

Mesaj tarafından Admin Bir C.tesi 09 Şub. 2008, 17:03

Anne, alti yasindaki lösemiyle savasan ogluna bakarken dalip gitmisti.Kalbi,aci içinde olmasina ragmen,kararlilik duygusunun da etkisini hissediyordu.
Her ebeveyn gibi o da oglunun büyümesini ve umutlarini gerçeklestirmesini istemisti. Ama bu, artik mümkün degildi.Löseminin buna firsat tanimasi olasi degildi.

Oysa o oglunun hayallerini gerçeklestirmesini istiyordu. "Bora!
Büyüyünce ne olmak istedigini hiç düsündün mü? Hayatinda neler olmasini diledigin ve hayal ettigin oldu mu?"diye sordu.

"Anneciğim, ben büyüyünce hep itfaiyeci olmak istedim". Anne, gülümsedi ve..

"Dilegini gerçeklestirebilecekmiyiz bir bakalim" dedi. Daha sonra, Ankara'daki itfaiye müdürlügüne gitti ve orada yüregi en az Ankara kadar büyük itfaiyeciler ile tanisti. Ona oglunun son isteginden söz etti ve oglunun itfaiye arabasina binip sehirde küçük bir tur atmasinin mümkün olup olmadigini sordu.

"Bundan daha iyisini de yapabiliriz. Eger oglunuzu Çarsamba sabahi saat yedide hazir ederseniz, onu o gün seref konugu yapar,itfaiyeci kimligine büründürürüz.

Bizimle itfaiye müdürlügune gelir, bizimle yemek yer,yangin söndürmeye gelir. Hatta bize ölçülerini verirsen, ona üzerinde Ankara itfaiyecilerinin kirmizi renk üzerine islenmis ambleminin oldugu gerçek bir itfaiyeci kostümü diktirir, lastik botlari ismarlariz.Hepsi Ankara'da üretiliyor."

Üç gün sonra, itfaiyeci Bora`yi aldi, ona elbisesini giydirdi,ve hasta yatagindan itfaiye arabasina kadar eslik etti. Bora, itfaiye arabasina kuruldu ve müdürlüge dogru yolalmaya basladi. Kendini çok mutlu hissediyordu. O gün Ankara'da tam üç yangin ihbari olmustu. Degisik itfaiye arabalarina, hatta itfaiye Müdürlügünün özel arabasina da binmisti.

Yerel televizyonlar da onu izleyip ,çekmislerdi. Hayallerinin gerçek olmasi, gösterilen sevgi ve ilgi, Bora'yi o kadar etkilemisti ki, doktorlarin söylediginden tam alti ay daha fazla yasamisti.

Bir gece bütün yasam belirtileri dramatik bir sekilde yok olmaya baslayinca, hiç kimsenin yalniz ölmemesi gerektigine inanan bashemsire, aile bireylerini hastaneye çagirdi.

Daha sonra Bora'nin itfaiyede geçirdigi günü hatirladi ve itfaiye müdürlügüne telefon açip Bora'nin bu dünyaya veda ederken yaninda, özel kiyafetleri içinde bir itfaiyecinin bulundurulmasinin mümkün olup olamayacagini sordu.


Itfaiye Müdürü; "Bundan daha iyisini de yapabiliriz. Bes dakika içinde oradayiz. Bana bir iyilik yapar misiniz? Sirenlerin çaldigini duydugunuzda, yangin olmadigi anonsunu yaptirabilir misiniz? Sadece itfaiyecilerin önemli bir meslektaslarini ziyarete geldiklerini söyleyiniz. Ve lütfen onun odasinin penceresini açiniz" diye yanitladi.

Yaklasik bes dakika sonra hastaneye çengel ve merdiven tasiyan kamyonet ulasti. Merdiveni açti ve Bora'nin 5.kattaki odasina dogru yaklaşti. Tam on dört itfaiyeci Bora'nin odasina tirmandilar. Annesinin izniyle onu kucakladilar ve ona onu ne kadar sevdiklerini söylediler.

Ölümle pençelesen Bora itfaiye müdürüne bakti ve;"Efendim ben simdi gerçekten itfaiyeci miyim?" diye sordu."Bundan süphen mi var Bora?" diye yanitladi müdür. Bu kelimelerden sonra Bora gülümsedi ve gözlerini sonsuza dek kapatti.

Belki unuttunuz, belki hatirlamiyorsunuz, belki de çok duygusuz,çok kati oldunuz
Ama bilin ki ;HAYAT; SEVGI VE UMUT SAÇMAKTIR.

Beyhan Bickin
Admin
Admin
Admin
Admin

Mesaj Sayısı : 245
Kayıt tarihi : 08/02/08

http://vatan.1forum.biz

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Sayfa başına dön


 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz